Είναι κάτι που συμβαίνει πολύ συχνά.
Ένας γονιός μεγαλώνει, δυσκολεύεται… αλλά λέει:
👉 “Δεν χρειάζομαι βοήθεια”
Και εκεί ξεκινά η δυσκολία.
Από τη μία θέλεις να βοηθήσεις.
Από την άλλη, δεν θέλεις να τον πιέσεις.
Πριν κάνεις οτιδήποτε, χρειάζεται να καταλάβεις το γιατί.
Συνήθως δεν είναι πείσμα.
👉 Είναι:
👉 Για εκείνον, η βοήθεια μπορεί να μοιάζει σαν απώλεια
Το πιο συχνό λάθος είναι αυτό:
👉 “Πρέπει να το κάνεις”
Αυτό φέρνει αντίδραση.
Αντί για αυτό:
👉 μίλα ήρεμα
👉 άκου πρώτα
👉 δείξε κατανόηση
Η σχέση είναι πιο σημαντική από το αποτέλεσμα.
Δώσε χώρο να εκφραστεί.
👉 Ρώτα:
Όταν ο άλλος νιώθει ότι τον ακούς, χαλαρώνει.
Αντί να πεις:
👉 “Θα έρθει κάποιος στο σπίτι”
πες:
👉 “Θες να δοκιμάσουμε για λίγο να έχουμε βοήθεια;”
Η διαφορά είναι μεγάλη.
👉 Η επιλογή δίνει έλεγχο
Δεν χρειάζεται να αλλάξουν όλα από τη μία μέρα.
👉 Ξεκίνα με κάτι μικρό:
Όταν δει ότι δεν “απειλείται”, ανοίγεται περισσότερο.
Ακόμα κι αν δυσκολεύεται:
👉 θέλει να νιώθει ότι αποφασίζει
Άφησέ τον:
Η βοήθεια δεν πρέπει να αφαιρεί την αξιοπρέπεια.
Αν είσαι παιδί ή φροντιστής:
👉 κουράζεσαι
Και αυτό είναι φυσιολογικό.
👉 Ζήτα βοήθεια:
Δεν είναι δική σου ευθύνη τα πάντα.
Υπάρχουν περιπτώσεις που δεν υπάρχει επιλογή.
👉 Αν υπάρχει:
τότε χρειάζεται πιο ξεκάθαρη δράση.
Αλλά και τότε:
👉 με σεβασμό, όχι με σύγκρουση
Ο γονιός σου δεν αρνείται εσένα.
👉 Προσπαθεί να κρατήσει τον εαυτό του όπως τον ξέρει
Αν τον πλησιάσεις με κατανόηση:
👉 θα σε εμπιστευτεί πιο εύκολα
Και τότε η βοήθεια θα έρθει φυσικά.